Του Σάββα Θεοδωρή*
Δώδεκα μέρες από την απρόκλητη επίθεση των ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν και ενώ οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ιράν που γίνονταν στη Γενεύη με τη διαμεσολάβηση του Ομάν βρίσκονταν πολύ κοντά σε συμφωνία.
Καταδείχθηκε ,έτσι, ότι οι συνομιλίες ήταν το προκάλυμμα και ο εφησυχασμός του Ιράν για να επιτεθεί ξαφνικά το Ισραήλ και οι ΗΠΑ και να δολοφονήσουν τον Ανώτατο Ηγέτη του Αλί Χαμενεΐ.
Οι επιθέσεις με αεροπορικούς βομβαρδισμούς, drones βαλλιστικούς πυραύλους στοίχισαν και στοιχίζουν τη ζωή σε εκατοντάδες αθώα θύματα άμαχους, μεταξύ των οποίων και 170 μαθήτριες από το βομβαρδισμό σχολείου.
Το Ιράν αντέδρασε με βομβαρδισμούς σε στρατηγικούς στόχους των Η.Α.Ε και σε αμερικανικές βάσεις μεταξύ των οποίων και στη Βρετανική βάση του Ακρωτηρίου της Κύπρου, αποκλείοντας και το στρατηγικό σημείο των στενών του Ορμούζ από όπου γίνεται με δεξαμενόπλοια το 20% της διακίνησης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Η Μέση Ανατολή φλέγεται. Παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα εικόνες φρίκης και θανάτου αθώων κατά βάση θυμάτων ένθεν και ένθεν. Γελοίοι ισχυρισμοί θρησκευτικού φονταμενταλισμού του είδους ότι η επίθεση αποτελεί «θέλημα του Θεού» που ΗΠΑ και Ισραήλ τροφοδοτούν στο στρατό και στην κοινή γνώμη, στερούνται σοβαρότητας.
Μισή αλήθεια για την επίθεση των ΗΠΑ είναι και οι ισχυρισμοί του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι η επιχείρηση είχε ως στόχους την καταστροφή των ιρανικών πυραυλικών και στρατιωτικών δυνατοτήτων, την παρεμπόδιση απόκτησης πυρηνικών όπλων και την αλλαγή καθεστώτος για να αποκτήσει ο Ιρανικός λαός δημοκρατικά δικαιώματα.
Ο στρατηγικός και διακηρυγμένος στόχος των Η.Π.Α για την επίθεση στο Ιράν, που είναι ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς εταίρους της Κίνας, ήταν να παρεμποδιστεί η παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της Κίνας.
Είναι δικαίωμα κάθε λαού να διαλέγει τους ηγέτες του και να τους αντικαθιστά ο ίδιος στην περίπτωση που δεν αντιπροσωπεύουν τη βούλησή του, χωρίς παρεμβάσεις άλλων χωρών.
Οι απρόκλητες δολοφονίες ή απαγωγές και φυλακίσεις, όπως έγινε με τον ηγέτη της Βενεζουέλας Μαδούρο μέσα από την ίδια τη χώρα του ή οι προσπάθειες δημιουργίας προτεκτοράτων ελεγχόμενων ως προς τις πλουτοπαραγωγικές πηγές τους, είναι και έξω και πέρα από το καλώς νοούμενο Διεθνές Δίκαιο. Όχι το σημερινό που επικαλούνται οι κάθε λογής καλοθελητές, το οποίο ως αποτέλεσμα – προϊόν των νικητών από τους πολέμους και των συσχετισμών που επέβαλαν τη βούλησή τους, έχει χάσει πια τη σημασία του. Βλέπουμε μέσα από την πορεία του χρόνου τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, την καταστροφή της Λιβύης, του Ιράκ, τον πολυετή πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας και τόσες άλλες αιματηρές συγκρούσεις.
Οι εικόνες με τους βομβαρδισμούς και τα μανιτάρια φλόγας που ξεπηδούν σκοτώνοντας ανθρώπους, ισοπεδώνοντας κτήρια, γεμίζοντας ερείπια, δεν μπορούμε να τα ανεχθούμε. Δεν μπορούμε να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι οι μακελάρηδες των ΗΠΑ και Ισραήλ θα κάνουν ότι θέλουν διατρανώνοντας τη δύναμή τους και το δίκιο του «ισχυρού».
Δεν μπορούμε να γίνουμε μέρος του πολέμου και να υποστούμε τις συνέπειες αντιποίνων σε Αμερικανικές βάσεις στη χώρα μας (Σούδα , Αλεξανδρούπολη κ.α.) που δραστηριοποιούνται με κάθε τρόπο στο φονικό αυτό πόλεμο, όπως έγινε αποδεδειγμένα με τη Βρετανική βάση του Ακρωτηρίου της Κύπρου.
Η κυβέρνηση της Ν.Δ., αλλά και η βολική αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, δεμένη στο αμερικανονατοικό άρμα, έχει αποστείλει πυροβολαρχία “Patriot” στη Σαουδική Αραβία για να φυλάει πετρελαϊκή εταιρεία, πολεμικά πλοία στη στρατιωτική επιχείρηση «Ασπίδες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα για την προστασία των εφοπλιστών από τους Χούθι βάζοντας τους ναύτες (κληρωτούς και μόνιμους) ”στο στόμα του λύκου”.
Απέστειλε πρώτη από όλους φρεγάτες και F-16 στην Κύπρο στα πλαίσια ΝΑΤΟικής αποστολής, για να φυλάνε τη βρετανική βάση ορμητήριο των Αμερικανών και όχι για να προστατεύσει του Κύπριους πολίτες. Γιατί αν νοιαζόταν για τη ζωή τους θα απαιτούσε, σε συνεργασία με την Κυπριακή κυβέρνηση να κλείσουν οι στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο. Θα κατήγγειλε την τουρκική εισβολή και κατοχή βγαίνοντας από τη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ στην οποία συμμετέχει και η Τουρκία.
Παράλληλα θα κατήγγειλε και το αιματοβαμμένο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ με τους χιλιάδες νεκρούς της Γάζας και του Λιβάνου υπό την καθοδήγηση του επικηρυγμένου με ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Νετανιάχου. Αλλά αντί για αυτό έχει ως στρατηγικό εταίρο το κράτος – δολοφόνο, έχει παραγγελίες στρατιωτικού εξοπλισμού εκατομμυρίων ευρώ και εποφθαλμιά και μέρος από τη λεία ανοικοδόμησης της Γάζας.
Δεν λογαριάζει η κυβέρνηση τις συνέπειες αντιποίνων με βομβαρδισμούς βάσεων στην Ελλάδα, που με τον ένα ή άλλο τρόπο συμμετέχουν στον πόλεμο, όπως είχε αναγγείλει το Ιράν. Εμπλέκει τη χώρα μας σε κινδύνους για το λαό.
Από την άλλη μεριά οι εφοπλιστές μας κάνουν χρυσές δουλειές στον πόλεμο, μεταφέροντας πετρελαιοειδή παρά τον αποκλεισμό στα στενά του Ορμούζ. Τα πλοία τους, ασφαλισμένα. Σε περίπτωση που βυθιστούν από βομβαρδισμούς, οι μόνοι που θα ” πληρώσουν τη νύφη” με τη ζωή τους είναι οι ναυτεργάτες και τα πληρώματα συνολικά. Για τα κέρδη τους κινδυνεύει η ζωή τους.
Ενώνω και εγώ τη φωνή μου με κάθε αντιπολεμική φωνή της χώρας μας απαιτώντας:
- να τερματιστεί άμεσα ο πόλεμος και να μην εμπλακεί η χώρα μας με κάθε τρόπο
- να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου στη χώρα μας που θα αποτελέσουν πιθανά πλήγματα του Ιράν, όπως άλλωστε δήλωσαν ανώτατοι ηγέτες του
- να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία “Patriot” από τη Σαουδική Αραβία, να επιστρέψουν στη χώρα μας πολεμικές φρεγάτες, αεροπλάνα και στρατιώτες που σε καμιά περίπτωση η αποστολή τους δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού μας
- να μην διανοηθεί η κυβέρνηση να στείλει εκστρατευτικό σώμα στη Γάζα
- αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και σε όλα τα θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου
- κάτω τα χέρια από την Κούβα
- να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα επαναπατρισμού των ναυτεργατών που βρίσκονται στην εμπόλεμη περιοχή. Κανένα πλοίο σε εμπόλεμη ζώνη!
*Σάββας Θεοδωρής, Αντιστράτηγος ΠΣ – Υπαρχηγός ε.α
