ΕΑΚΠ: Οι αντεργατικές και αντιδασικές πολιτικές εξοντώνουν ψυχικά και σωματικά τους πυροσβέστες και καταστρέφουν τον φυσικό πλούτο της χώρας

Με Δελτίο Τύπου που υπογράφει για την Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών (ΕΑΚΠ) ο Κώστας Κέκης, μέλος του ΔΣ της ΕΥΠΣ Στερεάς Ελλάδας καταγγέλονται οι «αντεργατικές και αντιδασικές πολιτικές που εξοντώνουν ψυχικά και σωματικά τους πυροσβέστες και καταστρέφουν τον φυσικό πλούτο της χώρας». Χαρακτηριστικά τονίζεται ότι οι πέντε ακόμη νεκροί στην πρώτη γραμμή δεν ήταν ατύχημα… και ότι οι Πυροσβέστες δεν είναι αναλώσιμοι. Ακολουθεί ολόκληρο το Δελτίο Τύπου:

Πέντε ακόμη νεκροί στην πρώτη γραμμή. Δεν ήταν ατύχημα. Δεν είμαστε αναλώσιμοι. Ως εδώ με τις αντεργατικές και αντιδασικές πολιτικές που εξοντώνουν ψυχικά και σωματικά τους πυροσβέστες και καταστρέφουν τον φυσικό πλούτο της χώρας !!!

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες,

Για ακόμη μία φορά, η θλίψη και η οργή κυριαρχούν. Ο τραγικός θάνατος τριών συναδέλφων μας και των δύο χειριστών των εναέριων μέσων που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος, δίνοντας τη μάχη με τις φλόγες για να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές, λαϊκές περιουσίες και το φυσικό περιβάλλον, δεν ήταν ατύχημα.

Οι νεκροί συνάδελφοί μας δεν αποτελούν «παράπλευρες απώλειες» ούτε θύματα της κακής τύχης, και δεν είναι αναλώσιμοι. Είναι αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής που αντιμετωπίζει την πυροπροστασία ως κόστος και όχι ως κοινωνική ανάγκη, υποβαθμίζει συστηματικά την πρόληψη και αφήνει το Πυροσβεστικό Σώμα εκτεθειμένο σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες, με σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό, μέσα, εξοπλισμό και υποδομές.

Το νέο αυτό τραγικό γεγονός επιβεβαιώνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο όσα η Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών (ΕΑΚΠ) καταγγέλλει και προειδοποιεί εδώ και χρόνια. Από το 1998 προειδοποιούσε ότι ο διαχωρισμός της πρόληψης από την καταστολή, η υποχρηματοδότηση, η αποψίλωση των δασικών υπηρεσιών και η εμπορευματοποίηση της πυροπροστασίας θα οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια σε μεγαλύτερες καταστροφές και σε απώλειες ανθρώπινων ζωών. Δυστυχώς, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν με τον πιο τραγικό τρόπο αυτές τις προειδοποιήσεις.

Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία. Αποτελεί συστατικό στοιχείο της διαχρονικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων, στο πλαίσιο των στρατηγικών κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προωθούν τη σταδιακή ιδιωτικοποίηση της πυροπροστασίας, τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και γενικότερα στην υποβάθμιση του κρατικού μηχανισμού χωρίς τους αναγκαίους πόρους και την ολοένα μεγαλύτερη εμπλοκή ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων σε κρίσιμες λειτουργίες της Πολιτικής Προστασίας.

Η πολιτική αυτή αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα παρακάτω παραδείγματα.

Στην παραχώρηση προσωπικού και μέσων του Πυροσβεστικού Σώματος για την κάλυψη των αναγκών 14 ιδιωτικοποιημένων αεροδρομίων της Fraport, και του “Ελευθέριος Βενιζέλος” και ετοιμάζονται να παραχωρηθούν και τα υπόλοιπα 25 με τα 11 Π.Κ. στους ιδιωτικούς οδικούς άξονες.
Στην πανάκριβη ενοικίαση εναέριων και επίγειων μέσων πυρόσβεσης από ιδιώτες.
Στην εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και των υπηρεσιών πυρασφάλειας. Στην ανάθεση αρμοδιοτήτων πυροπροστασίας σε ιδιώτες μέσω των δήμων.
Στην επέκταση των εθελοντικών δομών για την κάλυψη πάγιων αναγκών, στη δημιουργία δεκάδων εθελοντικών πυροσβεστικών κλιμακίων (πάνω από 40 με τις ευλογίες δήμων) .
Στην ανάθεση εισπρακτικών και κατασταλτικών αρμοδιοτήτων στο Πυροσβεστικό Σώμα, όπως οι έλεγχοι για τους καθαρισμούς οικοπέδων. Καθώς και στη μεταφορά της ευθύνης της πυροπροστασίας στους ίδιους τους πολίτες μέσω της «ατομικής ευθύνης» και της ιδιωτικής ασφάλισης.
Την ίδια στιγμή προωθείται η αξιολόγηση των υπηρεσιών και του προσωπικού, με κριτήρια κόστους και αποδοτικότητας, ανοίγοντας τον δρόμο για συγχωνεύσεις και καταργήσεις υπηρεσιών, αλλά και για την αμφισβήτηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού για την συνταγματική αναθεώρηση επιβεβαιώνουν ότι στόχος είναι να διαμορφωθεί ένα Δημόσιο χωρίς σταθερές εργασιακές σχέσεις και χωρίς εργαζόμενους που θα μπορούν να καταγγέλλουν τις ελλείψεις και να διεκδικούν ασφαλείς συνθήκες εργασίας.

Οι ίδιες αυτές πολιτικές εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα αποτελέσματά τους είναι ήδη ορατά, όπως αποδεικνύουν οι μεγάλες πρόσφατες πυρκαγιές και οι τραγικές συνέπειες στη Γαλλία, την Ισπανία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Την ώρα που οι πυροσβέστες ζητούν μόνιμες προσλήψεις, σύγχρονο εξοπλισμό, επαρκή χρηματοδότηση, ολοκληρωμένη πρόληψη και ουσιαστική δασοπροστασία, το κράτος θέτει διαφορετικές προτεραιότητες. Δαπανώνται 500.000 χιλιάδες ευρώ καθημερινά για τη συμμετοχή ελληνικής φρεγάτας στην Ερυθρά Θάλασσα για τους εφοπλιστές, ενώ μέχρι το 2030 προβλέπεται να διατεθούν 28 δισεκατομμύρια ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς. Αντίθετα, για τις πραγματικές ανάγκες του Πυροσβεστικού Σώματος, της Δασικής Υπηρεσίας και της Πολιτικής Προστασίας διατίθενται τα ελάχιστα, με αποτέλεσμα οι πυροσβέστες να καλούνται κάθε χρόνο να δίνουν μια άνιση μάχη.

Οι κρατικοί προϋπολογισμοί αποκαλύπτουν τις πραγματικές προτεραιότητες. Εκατομμύρια ευρώ κατευθύνονται κάθε χρόνο στην ενοικίαση ιδιωτικών μέσων, ενώ για μόνιμες προσλήψεις, ανανέωση του στόλου, συντήρηση οχημάτων, μέσα ατομικής προστασίας, εκπαίδευση, πρόληψη και δασοπροστασία περισσεύουν μόνο ψίχουλα. Αυτή η πολιτική έχει τίμημα. Και το τίμημα αυτό πληρώνεται με καμένες δασικές εκτάσεις, κατεστραμμένες περιουσίες και δυστυχώς, με ανθρώπινες ζωές.

Η αντιπυρική περίοδος εξελίσσεται και φέτος κάτω από τις ίδιες συνθήκες που δεν αποτελούν φυσικό φαινόμενο, αλλά αποτέλεσμα των παραπάνω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών που θέτουν σε κίνδυνο τόσο τους πυροσβέστες όσο και την αποτελεσματική προστασία του λαού. Έτσι συνεχίζουμε να εργαζόμαστε στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Με εξαντλητικά ωράρια, χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό, υποστελεχωμένες υπηρεσίες, συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού για την κάλυψη των κενών, επιφυλακές, παλαιωμένος εξοπλισμός και οχήματα, αλλά και ένας αντιπυρικός σχεδιασμός που στηρίζεται στην πρόσθετη εργασία των πυροσβεστών. Σαν μην έφταναν όλα αυτά είχαμε και την ανάκληση των αδειών και την περικοπή των ρεπό με όλα αυτά να συνθέτουν μια επικίνδυνη πραγματικότητα.

Δυστυχώς, η ίδια εικόνα αποτυπώνεται και στη Στερεά Ελλάδα. Οι πυροσβεστικές υπηρεσίες της Περιφέρειας συνεχίζουν να λειτουργούν με ανάλογα προβλήματα, ενώ παραμένει ανεπαρκής η πρόληψη και η διαχείριση της δασικής καύσιμης ύλης. Οι προειδοποιήσεις μας για την αντιπυρική θωράκιση της Στερεάς Ελλάδας αγνοήθηκαν, όπως αγνοήθηκαν και οι αντίστοιχες προειδοποιήσεις σε όλη τη χώρα, παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις μας τόσο στο Προεδρείο της Στερεάς όσο στην Ομοσπονδία, αλλά και οι παρεμβάσεις μας σε υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο.

Η ΕΑΚΠ εδώ και χρόνια αναδεικνύει τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, τον γερασμένο στόλο οχημάτων, τις ελλείψεις σε μέσα ατομικής προστασίας, τις εξαντλητικές επιφυλακές, τις συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού, την άρνηση της Πολιτείας να αναγνωρίσει πλήρως το επάγγελμά μας, ως βαρύ, επικίνδυνο και ανθυγιεινό, τη μη ολοκληρωμένη εφαρμογή των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας, την απουσία ουσιαστικών μέτρων πρόληψης και την απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού πρόληψης, δασοπροστασίας και ασφαλούς επιχειρησιακής δράσης. Παράλληλα, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι αλλεπάλληλες 24ωρες βάρδιες χωρίς επαρκή ανάπαυση, η ψυχοσωματική εξουθένωση των πυροσβεστών και η υποστελέχωση είναι πλέον μόνιμη κατάσταση. Καθώς και ότι επιχειρείται αυτές οι πολιτικές να καλυφθούν πίσω από τη γνωστή «κασέτα» της «κλιματικής κρίσης» και της «ατομικής ευθύνης».

Όλες οι κυβερνήσεις όπως και η σημερινή πανηγυρίζουν προβάλλοντας αριθμούς, στατιστικά και επικοινωνιακές εξαγγελίες. Η πραγματικότητα όμως στο πεδίο είναι αμείλικτη. Οι πυροσβέστες εξακολουθούν να επιχειρούν κάτω από αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες, με ελλιπή μέσα και χωρίς την απαιτούμενη εκπαίδευση για τις σύγχρονες απαιτήσεις των δασικών πυρκαγιών. Οι πρόσφατοι θάνατοι των συναδέλφων μας αποτελούν την πιο σκληρή απόδειξη ότι η σημερινή πολιτική πυροπροστασίας έχει φτάσει στα όριά της και το τίμημα αυτής της πολιτικής το πληρώνουν οι εργαζόμενοι ακόμη και με την ίδια τους τη ζωή.

Γι αυτό απαιτούμε:

Την αναγνώριση του επαγγέλματός μας ως βαρύ, επικίνδυνο και ανθυγιεινό.
Την πλήρη εφαρμογή των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας με ιατρικούς ελέγχους, ασθενοφόρα κλπ.
Την εφαρμογή των Π.Δ. για την πληρωμή της υπερεργασίας.
Την άμεση αλλαγή του μοντέλου πυροπροστασίας της χώρας, με έμφαση στην πρόληψη, τη δασοπροστασία, την επιστημονική διαχείριση των δασών και την ασφάλεια των πυροσβεστών.
Την κάλυψη όλων των οργανικών κενών με προσλήψεις στο Π.Σ. και στις Δασικές Υπηρεσίες.
Σύγχρονο εξοπλισμό, ασφαλή μέσα, επαρκή και πιστοποιημένα μέσα ατομικής προστασίας (ΜΑΠ) , ανανέωση του στόλου οχημάτων και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας για όλους τους πυροσβέστες.
Ουσιαστική και σταθερή χρηματοδότηση του Πυροσβεστικού Σώματος από τον κρατικό προϋπολογισμό και ιδιαίτερα των υπηρεσιών της Στερεάς Ελλάδας, με ενίσχυση των τοπικών υποδομών, ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται με ασφάλεια στις αυξημένες απαιτήσεις της αντιπυρικής περιόδου.

Οι νεκροί συνάδελφοί μας δεν πρέπει να προστεθούν απλώς σε έναν ακόμη κατάλογο θυμάτων, αλλά να αποτελέσουν την τελευταία τραγική υπενθύμιση ότι η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να υποτάσσεται στη λογική του κόστους και του κέρδους.

Η μνήμη των συναδέλφων μας επιβάλλει έναν και μόνο δρόμο, την σύγκρουση με την πολιτική που μετατρέπει την έλλειψη μέτρων προστασίας σε απώλειες ανθρώπινων ζωών.