Η σύγκρουση των δύο ελικοπτέρων, που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης κατάσβεσης στην περιοχή της Ψάθας και κόστισε τη ζωή σε έναν Δανό πιλότο και έναν Έλληνα συντονιστή, έχει προκαλέσει δικαιολογημένα πολλά ερωτήματα. Οι κινήσεις των δύο εναέριων μέσων, οι επικοινωνίες των χειριστών και ο επιχειρησιακός συντονισμός, είναι σε διερεύνηση. Η κυβέρνηση δεν έχει δώσει απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να ρίξει το βάρος στις συνθήκες τη στιγμή του δυστυχήματος και να κουκουλώσει το πώς φτάσαμε μέχρι τη σύγκρουση.
Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά ορισμένα δεδομένα, κάποια νέα στοιχεία αλλά και τα ερωτήματα που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη υπόθεση.
- Τα τελευταία τουλάχιστον τέσσερα χρόνια έχουν αναφερθεί από τους χειριστές τόσο του εθνικού, όσο κι από άλλα ενοικιαζόμενα μέσα, επισφαλείς καταστάσεις πτήσης στην αεροπυρόσβεση εξαιτίας ακριβώς της έλλειψης σωστής επικοινωνίας με ενοικιαζόμενα αεροσκάφη (όπως τα Air Tractor) και ελικόπτερα όπως τα Bell-214. Και εδώ προκύπτουν τα εξής ερωτήματα:
- Έχει προβλεφθεί στις συμβάσεις που υπογράφει η κυβέρνηση και η Πυροσβεστική Υπηρεσία με τις εταιρείες παροχής εναέριων μέσων, στις επιχειρήσεις που γίνονται τώρα και θα συνεχίσουν να γίνονται, να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή ασφάλεια πτήσεων;
- Ισχύει ότι ενώ έχουν γίνει είτε αναφορές επισφαλών καταστάσεων ή αναφορές των συμβάντων στο ΕΣΚΕΔΙΚ, συνεχίζουν να πετούν τα ελικόπτερα των εταιρειών που εμπλέκονται;
- Ισχύει ότι ο εθνικός στόλος αεροσκαφών (L-21) έχει ασυρμάτους τόσο παρωχημένους και σε κακή κατάσταση που κάθε χρόνο αποτελούν μόνιμο παράπονο και παρατήρηση από τους χειριστές προς την ηγεσία;
Επιπλέον, υπάρχει και μία ακόμα πολύ σοβαρή πλευρά που εγείρει ερωτήματα.
Συγκεκριμένα:
- Στη φωτιά που έγινε το μοιραίο δυστύχημα, πετούσαν και εκτελούσαν ρίψεις σε ένα μέτωπο τριών χιλιομέτρων και σ’ έναν πολύ περιορισμένο γεωγραφικά χώρο από το ανάγλυφο της περιοχής, 2 έως 5 καναντέρ (CC-13 και CL 415), 4 τράκτορες (Air Tractor), 2 Ε/Π Bell-124 και έως 2 Ε/Π Erickson. Υπήρχε, όπως προβλέπεται σε τόσο πολυάριθμες επιχειρήσεις, εναέριος συντονιστής;
Και τέλος, το κρισιμότερο ερώτημα:
- Ποιες ενέργειες πρόληψης είχαν γίνει σ’ αυτά τα δάση; Υπήρχαν έστω και ελάχιστες αντιπυρικές ζώνες; Πότε ξεκίνησαν να δημιουργούνται αντιπυρικές ζώνες και σε τι απόσταση από το μέτωπο; Υπήρξε ποτέ έστω κι ένας σχεδιασμός με δημιουργία ζώνης ανάσχεσης, όπου πάση θυσία η φωτιά δεν θα έπρεπε να περάσει;
Αυτά τα ερωτήματα, για τη σύγκρουση των ελικοπτέρων ζητούν απάντηση και μέχρι τώρα, η κυβέρνηση δεν έχει δώσει απαντήσεις σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα και οι αρμόδιοι του κρατικού μηχανισμού δεν έχουν πει κουβέντα.
