*Του Κώστα Πελετίδη
Ο δήμος μας τον περασμένο Αύγουστο ήρθε αντιμέτωπος με μια καταστροφική πυρκαγιά. Τέσσερις εστίες την ίδια μέρα σε διαφορετικά σημεία της πόλης, από τη ΒΙΠΕ μέχρι τον Άγιο Βασίλειο. Η φωτιά που έφτασε στον αστικό ιστό της πόλης, έκαψε χιλιάδες στρέμματα, μπήκε στον χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, κατέστρεψε λαϊκές περιουσίες, επαγγελματίες, αγρότες και κτηνοτρόφους.
Μελετώντας τον τρόπο αντιμετώπισης την ώρα της φωτιάς, αλλά και όσα μπορούσαν να γίνουν πριν, βγήκαν κρίσιμα συμπεράσματα, που επιβεβαιώνουν όλα όσα διεκδικεί για δεκαετίες ο λαός μας και οι φορείς τους κινήματος.
Επιβεβαιώθηκε η παντελής έλλειψη κρατικού σχεδίου αντιπυρικής προστασίας, με επίκεντρο την πρόληψη. Από τις πρώτες ώρες της πυρκαγιάς, αντί η κυβέρνηση να απολογηθεί στον λαό για όσα βιώνει, από την έλλειψη σχεδιασμού και την ανεπάρκεια μέσων, κατά την πάγια τακτική της, προσπάθησε να απεμπολήσει την ευθύνη.
Παράλληλα προσπαθούσε να μας πείσει ότι είναι αμέτρητοι οι πυροσβέστες και τα εναέρια μέσα. Οταν από την αρχή, με την πυρκαγιά να είναι ακόμα στη ΒΙΠΕ Πατρών, παρά τις εκκλήσεις, δεν εμφανίστηκε ούτε ένα πτητικό μέσο. Την ίδια στιγμή, την ώρα που η φωτιά ήταν μέσα στη Βιομηχανική Ζώνη και εκκενώνονταν τα γύρω χωριά, οι εργαζόμενοι παρέμεναν μέσα στα εργοστάσια για να μη σταματήσει η παραγωγή. Λέξη δεν ακούστηκε και για τις τεράστιες ευθύνες του ΔΕΔΔΗΕ και του ΑΔΜΗΕ που δεν παίρνονται, γύρω από τους πυλώνες και τα εναέρια καλώδια, η τακτική συντήρηση και τα μέτρα με προδιαγραφές που πρέπει να ληφθούν είναι ανύπαρκτα.
Στην πράξη διαπιστώθηκαν τα αποτελέσματα της συνεχούς υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης των αρμόδιων υπηρεσιών, που έχουν επιφορτιστεί με το κομμάτι της πρόληψης, όπως η Δασική Υπηρεσία, οι ελλείψεις κατά την κατάσβεση σε προσωπικό όλων των βαθμίδων, μηχανολογικό εξοπλισμό και μέσα. Ελλείψεις που καταγγέλλουμε επανειλημμένα. Ο ίδιος ο πρόεδρος των Πυροσβεστών της Δυτικής Ελλάδας, λίγες μέρες πριν τις πυρκαγιές, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι στον Α’ Πυροσβεστικό Σταθμό από τους περίπου 60 μόνιμους πυροσβέστες, μόλις 45-50 ήταν μάχιμοι πρώτης γραμμής, ενώ οι περισσότεροι είναι άνω των 50 ετών, χωρίς να λείπουν και περιπτώσεις εξ αυτών που ξεπερνούν ακόμα και τα 60 έτη! Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο πυροσβεστικός σταθμός που βρίσκεται μέσα στη ΒΙΠΕ έχει τεράστιες ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό.
Σήμερα, 10 μήνες μετά τις πυρκαγιές, η αποδυνάμωση της Πυροσβεστικής στον νομό συνεχίζεται λόγω των μεταθέσεων προσωπικού, αφού μόνο στην 6η ΕΜΑΚ, από τα 28 στελέχη της μονάδας, τα 11 μετακινούνται σε άλλες υπηρεσίες της χώρας κατά τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου, ενώ αποχωρεί και αξιωματικός της υπηρεσίας. Παράλληλα, προβλέπεται να αποδυναμωθεί περαιτέρω και ο Α’ Πυροσβεστικός Σταθμός της Πάτρας, ο μοναδικός πυροσβεστικός σταθμός της πόλης (το αίτημα για δεύτερο δεν έχει ικανοποιηθεί), αφού έχουν ξεκινήσει μετακινήσεις προσωπικού, ενώ συνολικά έως το τέλος της αντιπυρικής περιόδου προβλέπεται συνολικά η αποχώρηση 36 πυροσβεστών από την Αχαΐα.
Καμία αλλαγή και στην πρόληψη, η οποία δεν είναι απλά μια λέξη χωρίς περιεχόμενο. Απαιτεί σχεδιασμό, μέσα, προσωπικό, χρηματοδότηση. Δυστυχώς και σήμερα, η αιτία που οδήγησε στην τεράστια αυτή καταστροφή είναι ακόμα εδώ. Με κάθε κυβέρνηση της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η πολιτική που βάζει τις ανάγκες του λαού μας στο ζύγι «κόστους – οφέλους» και ένα κράτος που ούτε θέλει ούτε μπορεί να σώσει τον λαό μας και να πάρει μέτρα για την προστασία του.
Αυτή η πολιτική είναι που αφήνει τα πυροσβεστικά με τρύπιες μάνικες, όπως πέρυσι στο Πλατάνι, και κάνει τους πυροσβέστες να μετακινούνται από νομό σε νομό, σαν τους νομάδες, να κοιμούνται στα καταστρώματα των πλοίων και να τρώνε ξύλο όταν διεκδικούν προσλήψεις. Η ίδια που πετάει το μπαλάκι της ευθύνης στους δήμους χωρίς προσωπικό και χρηματοδότηση, αλλά και την «ατομική ευθύνη» στον λαό πριν και μετά την πυρκαγιά.
Και ενώ οι αρμοδιότητες, που είναι ευθύνη του κεντρικού κράτους, φορτώνονται σωρηδόν στους δήμους χωρίς το απαραίτητο προσωπικό και τους αναγκαίους πόρους.
- Στον δήμο μας το τμήμα Πολιτικής Προστασίας έχει 2 μόνιμους εργαζόμενους για να επιχειρούν στο πεδίο, για μια έκταση 330 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μόλις 14 μόνιμους εργαζόμενους στον τομέα πρασίνου για αποψίλωση.
- Για το 2026 χρηματοδοτηθήκαμε για την πολιτική προστασία με 220.000 ευρώ (1 ευρώ/κάτοικο), έναντι των 178.000 ευρώ (0,9 ευρώ/κάτοικο) που δόθηκαν το 2025. Ποσά που αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των μεγάλων αναγκών αν ληφθεί υπόψη πως απαιτείται πολλαπλάσια δαπάνη μόνο για την αποψίλωση κοινόχρηστων χώρων, καθαρισμό δασών, αλσών, κοινοτικών και αγροτικών οδών. Συνολικά η δαπάνη του δήμου για τις ανάγκες της πυροπροστασίας ανέρχεται στο 4πλάσιο ποσό από αυτά που διαθέτει η κυβέρνηση και τα οποία εξασφαλίζουμε από ιδίους πόρους και χωρίς επιβάρυνση των δημοτών.
Το επιστημονικό δυναμικό, τα στελέχη των διευθύνσεων, της Πολιτικής Προστασίας του δήμου και της ΔΕΥΑΠ, το εργατοτεχνικό προσωπικό προσφέρουν τα μέγιστα κάθε χρόνο με δεδομένες τις δυνατότητες που έχουν, ενώ σε συνεργασία με την Πυροσβεστική, υλοποιούμε πλήθος παρεμβάσεων υποστήριξης του έργου του Πυροσβεστικού Σώματος.
Στη μάχη της πυρόσβεσης ο μεγάλος πρωταγωνιστής, μαζί με πυροσβέστες που έδωσαν μια τιτάνια μάχη, ήταν ο λαός της πόλης μας, οι εργαζόμενοι του δήμου και της ΔΕΥΑΠ, οι πρόεδροι των κοινοτήτων, οι φορείς του εργατικού – λαϊκού κινήματος, το Εργατικό Κέντρο, οι πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εθελοντικές ομάδες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που συγκροτήθηκαν και συμμετείχαν συντονισμένα στην προσπάθεια κατάσβεσης, αλλά και στις ομάδες περιφρούρησης που οργανώθηκαν σε όλο τον δήμο από το πρώτο βράδυ. Οι εργαζόμενοι της Ξερόλακκας έσωσαν επί της ουσίας μόνοι τους, όχι μόνο τον ΧΥΤΑ, αλλά και ολόκληρη την πόλη, αφού οι συνέπειες θα ήταν καταστροφικές για την περιοχή ολόκληρη.
Ο πατραϊκός λαός υπερασπίστηκε την πόλη του και έδειξε την αλληλεγγύη του βοηθώντας με κάθε τρόπο. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά η μεγάλη συμβολή του λαϊκού παράγοντα.
Είναι αναγκαίο όμως για την πιο αποτελεσματική συνδρομή των δήμων να σταματήσει η καταστροφική πολιτική της απαγόρευσης της πρόσληψης μόνιμου προσωπικού, για να ενισχυθούν οι υπηρεσίες του πρασίνου, αυτεπιστασίας, καθαριότητας. Είναι χαρακτηριστικό πως η μεγάλη υποστελέχωση του δήμου έχει οδηγήσει στον παροπλισμό μηχανημάτων έργου, που ενώ διαθέτουμε δεν υπάρχει αντίστοιχος χειριστής. Ο δήμος Πατρέων διαθέτει 3 τρακτέρ, τα οποία δεν μπόρεσε να ρίξει στη μάχη, αφού δεν υπήρχε άδεια οδηγού μηχανημάτων έργου.
Ομως η αντιμετώπιση της πυρκαγιάς δεν αρκεί για την προστασία του λαού μας. Η επόμενη μέρα απαιτεί μέτρα, παρεμβάσεις και έργα. Αντιπλημμυρική θωράκιση.
Μετά τις φωτιές κηρύχτηκε η περιοχή σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ζητήσαμε έκτακτη χρηματοδότηση του δήμου από τον κρατικό προϋπολογισμό για τις ανάγκες αποκατάστασης των ζημιών σε βασικές υποδομές (δρόμους, δίκτυα, έργα αντιστήριξης). Με τις βροχές είχαμε κατολισθήσεις που απαιτούν νέα έργα αποκατάστασης της βατότητας των δρόμων για τους κατοίκους, αλλά και για τις ανάγκες πυρόσβεσης.
Εγκρίθηκαν 4,5 εκατ., πρέπει όμως να διανύσουμε τον δρόμο της γραφειοκρατίας για να μπορέσουμε να κλείσουμε τις πληγές μας. Χρειαζόμαστε πολύ περισσότερα για να θωρακίσουμε την πόλη μας και να προστατευτούμε από τις συνέπειες των πυρκαγιών.
Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι με αυτά που διαθέτει δεν μπορεί να προστατέψει τον λαό. Εχει επιλέξει στρατόπεδο, είναι με αυτούς που κατέχουν τον πλούτο, τους οποίους φροντίζει με επιμέλεια. Την προστασία του λαού την αντιμετωπίζει με λόγια. Οσοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη φωτιά κατάλαβαν τι σημαίνει ανεπάρκεια, κοροϊδία, την προσπάθεια να πετάξουν από πάνω τους την ευθύνη για τις τεράστιες καταστροφές. Το καταλάβαμε όμως και μετά, αφού η πρώτη εξαγγελία της κυβέρνησης ήταν το «Αχαΐα pass» ύψους 1,5 εκατ. για τους μεγαλοξενοδόχους που δεν επλήγησαν από τις πυρκαγιές.
Σήμερα η ίδια κατάσταση και ο λαός ξανά αντιμέτωπος με τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες, με τα αναγκαία έργα να μην υλοποιούνται. Χωρίς σχέδιο και με την κατάσταση να επιδεινώνεται, παρά τις εξαγγελίες και τις δεσμεύσεις.
Από τη μία η κυβέρνηση διαφημίζει πρωτοβουλίες, όπως η αξιοποίηση του πρώην στρατιωτικού αεροδρομίου του Αγρινίου για να δημιουργηθεί, όπως είπαν, το πρώτο αεροδρόμιο Πολιτικής Προστασίας (σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Αμυνας) που ανακοινώθηκε από τον υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, κατά τη διάρκεια της συντονιστικής σύσκεψης φορέων για την αντιπυρική περίοδο που πραγματοποιήθηκε στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, όταν όμως κάθε μέτρο που παίρνουν κινείται στη λογική της περικοπής δαπανών για την πολιτική προστασία και την πρόληψη.
Από την άλλη κρύβει τις πραγματικές της επιδιώξεις, που είναι η αξιοποίηση της Πολιτικής Προστασίας για την ικανοποίηση των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ για την πολεμική προετοιμασία και τον πόλεμο, αλλά και η «διττή χρήση» κάθε εξοπλισμού, σχεδίου ή προσωπικού στους σχεδιασμούς της Πολιτικής Προστασίας.
Είναι προκλητικό το γεγονός ότι η πλειοψηφία των έργων που υλοποιούνται αφορούν έργα που «ταΐζουν» με εκατομμύρια μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και βασικές δαπάνες περικόπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό για να κατευθυνθεί ζεστό χρήμα για την πολεμική οικονομία.
Αντίστοιχα η περιφερειακή αρχή περηφανεύεται για τα «σχέδια» προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, την ώρα που ταΐζει εργολάβους για τους καθαρισμούς χειμάρρων και οδών και ξοδεύει εκατομμύρια για ενοικιάσεις μηχανημάτων, βαφτίζοντας τις παρεμβάσεις μετά από μια πυρκαγιά έργα αντιπυρικής προστασίας.
Οι εκλεγμένοι με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», τον συνδυασμό που εκπροσωπεί το ΚΚΕ στους δήμους και τις Περιφέρειες, παίρνουμε θέση με το οργανωμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα, για να πάρει ανάσες ο λαός μας.
Συνεχίζουμε να διεκδικούμε εδώ και τώρα να μπουν σε προτεραιότητα με ευθύνη του κράτους τα αναγκαία έργα υποδομών, να δοθεί γενναία κρατική χρηματοδότηση και να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για να στελεχωθούν οι απαραίτητες υπηρεσίες.
Δεν έχουμε όμως καμία αυταπάτη ότι θα αλλάξει ρότα ξαφνικά η όποια κυβέρνηση και η πολιτική που εφαρμόζει, που πορεύεται με κριτήριο το κέρδος και είναι μακριά από τις ανάγκες μας.
Η πολιτική που εφαρμόζεται είναι επικίνδυνη για τον λαό μας, κάθε μέρα. Αποτελεί συνειδητή επιλογή όλων των κυβερνήσεων να σώζουν τον πλούτο και όσους τον κατέχουν. Και αυτή είναι που καίει τον λαό παντού.
Διέξοδος η ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος, με το ΚΚΕ μπροστά. Μόνο με κεντρικό σχεδιασμό, αξιοποίηση των κατακτήσεων της επιστήμης και τον λαό αφέντη στον τόπο του θα εξασφαλιστεί η προστασία της ζωής του ελληνικού λαού, στις πόλεις και τα χωριά, των δασών, της λαϊκής περιουσίας.
Κώστας ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ, Δήμαρχος Πατρέων
(Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το δισέλιδο “Για τους Ένστολους” του Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου)
