Άρθρα στρατιωτικών για το νέο νομοσχέδιο
Απαράδεκτο το πολυνομοσχέδιο. Να καταψηφιστεί
Διαβάζοντας για τις αλλαγές στο στράτευμα που προωθούνται σ αυτό το πολυνομοσχέδιο θα ήθελα να εκφράσω τις απόψεις μου από την πλευρά του αποστράτου Αξιωματικού προερχόμενου από Υπαξιωματικό.
Αρχικά τα κριτήρια για την επιλογή της στρατιωτικής καριέρας ήταν το όραμα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου για το ιδανικό της πατρίδας και την υπεράσπιση των συμφερόντων της, μακριά από την οποία πολιτική σκοπιμότητα και παιχνίδια εξουσίας.
Στη συνέχεια ήθελα να χρησιμοποιήσω τις γνώσεις και δεξιότητες μου για αυτό το σκοπό συμμετέχοντας σε εκπαιδευτικά σεμινάρια εντός και εκτός στρατεύματος για την καλύτερη αξιοποίηση των γνώσεων φέρνοντας παράλληλα ένα καινούργιο αέρα αποπνέοντας εξέλιξη.
Αυτό θα γινόταν με συνεχή αγώνα και επιμόρφωση γνωρίζοντας ότι θα έπρεπε να θυσιαστούν πολλά από πλευράς μου όπως ελεύθερος χρόνος προσωπική ζωή, οικογενειακή ζωή. Θα υπήρχε όμως αναγνώριση κάπου στο στράτευμα, που να μεταφράζεται σε βαθμολογική εξέλιξη και κατ’ επέκταση μισθολογική εξέλιξη.
Με το πολυνομοσχέδιο αυτό καταργούν ένα – ένα τα κριτήρια επιλογής αυτής της καριέρας.
Γιατί ένας νέος να διαλέξει να υπηρετήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις όταν η πατρίδα έγινε χώρος ευρείας έννοιας και θα σταλεί να πολεμήσεις σε άλλες χώρες, για αλλά συμφέροντα (βλέπε Ουκρανία) υποβιβάζοντας τους στρατιωτικούς σε μισθοφόρους;
Γιατί να επιλέξει αυτή την σταδιοδρομία όταν παρόλα όσα αποκομίσει θα παραμείνει στάσιμος υπαξκος, υπό τις διαταγές κάποιου νέου αξιωματικού που τελειώνοντας την σχολή έχει μεν γνώσεις αλλά όχι πείρα από την πραγματική δουλειά;
Ποιος δεν έχει ακούσει ότι πρέπει να περάσεις από όλα τα στάδια για να μάθεις εκ των έσω πως λειτουργούν τα πράγματα;
Εμπειρία λέγεται σκαλί – σκαλί ανεβαίνεις στην ιεραρχία. Αναγνώριση λέγεται.
Με τι ηθικό τα στελέχη που ήδη υπηρετούν.
Και βλέπουν τη ζωή και τα όνειρα τους να γυρίζουν ανάποδα θα προσφέρουν το πιο πολύ απ’ αυτό που δεν έχουν; Θα θυσιάσουν τα πάντα για το τίποτα;
Λέγονται πολλά για τις ξένες εταιρείες που κρατούν τα ικανά στελέχη που πάνε για εκπαίδευση και δεν ξαναγυρνούν γιατί άραγε;
Αναρωτήθηκε ποτέ κάνεις σας γιατί έχουμε περισσότερους αξκους από υπαξκους;
Επειδή εξελίσσονται; Όχι απλά δεν υπάρχει ζήτηση. Δώστε κίνητρα στους νέους να επιλέξουν να υπηρετήσουν. Δώστε κίνητρα σ’ αυτούς που υπηρετούν να συνεχίσουν να προσφέρουν. Δώστε ιδανικά στους νέους να πολεμήσουν αν χρειαστεί αλλά για την πατρίδα τους.
Είμαστε πάντα λίγοι όμως είχαμε το σθένος να υπερασπιστούμε τα χώματα μας.
Αλλά τα δικά μας χώματα, για την δική μας πατρίδα.
Αξιωματικός Ε Μ ε.α.
Όχι στο πολυνομοσχέδιο – Όχι στο Σώμα Υπαξιωματικών
Προ ημερών κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Άμυνας που αφορά την “περιβόητη” Ατζέντα 2030. Ένα νομοσχέδιο το οποίο υποτίθεται θα “αναβαθμίσει” το ρόλο των υπαξιωματικών καθώς όπως ειπώθηκε οι Υπαξιωματικοί δεν εκτελούν ήδη το ρόλο τους; Ως απόφοιτος Σχολή ΑΣΣΥ με αυτό το νομοσχέδιο νιώθω τεράστια απογοήτευση και εξαπάτηση.
Πώς αλλιώς θα μπορούσα να αισθανθώ καθώς και όλοι οι συνάδελφοί μου, που επιλέξαμε να υπηρετήσουμε την πατρίδα μας και η ανταμοιβή της εκλογής μας, είναι η στασιμότητα στον ίδιο βαθμό με ότι αυτό συνεπάγεται για την πορεία μας στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων. Μαζί με τους γονείς μας και κατόπιν ενημέρωσής μας από την προκήρυξη εισαγωγής (όπου καταληκτικός βαθμός ήταν ο βαθμός του Αντισυνταγματάρχη), εκλέξαμε σχολές ΑΣΣΥ να φοιτήσουμε ενώ θα μπορούσαμε να “χτυπήσουμε” άνετα σχολές όπως Νομική, Πολυτεχνείο κ.α. λόγω της υψηλής βαθμολογίας μας που συγκεντρώσαμε στις Πανελλήνιες εξετάσεις και μάλιστα ακόμα θα μπορούσαμε να εισέλθουμε και στις σχολές των ΑΣΕΙ. Με το παρόν νομοσχέδιο η δέσμευση της πολιτείας μέσω της προκήρυξης εισαγωγής παύει να υφίσταται. Η εξέλιξη και η αναβάθμιση που υποτίθεται πως θα φέρει στους Υπαξιωματικούς, ισοδυναμεί με στέρηση βαθμού (από ενός έως και έξι), και αυτό “βαφτίζεται αναβάθμιση”! Τιμωρούμαστε που κάποτε εμπιστευτήκαμε τις Ένοπλες Δυνάμεις ώστε να μπούμε στο χώρο αυτό. Έχουμε ακούσει όλο αυτό το διάστημα την πλήρη αποδόμηση του ρόλου των Υπαξιωματικών, εμείς κρατάμε το αξιόμαχο το Ενόπλων Δυνάμεων σε υψηλό επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια αλλά πια είμαστε μη χρήσιμοι; Το σύστημα αυτό έχει αποδειχθεί πως αποδίδει τα μέγιστα γιατί τώρα αυτό το σύστημα δεν είναι “ορθό”; Η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να τοποθετηθεί επί του παρόντος νομοσχεδίου και της χρησιμότητάς του, πριν να είναι αργά για την εύρυθμη λειτουργία του Στρατεύματος. Δεν γίνεται να σιωπά για τόσο σημαντικά θέματα. Όχι στο Παρόν Νομοσχέδιο… Όχι στο Σώμα Υπαξιωματικών. Ένας Υπαξιωματικός με 17 χρόνια υπηρεσίας
