Του Κώστα Δρόσου*
Η φωτιά που άναψαν στη Μ. Ανατολή οι ιμπεριαλιστές Αμερικανοί με τους συμμάχους τους Ισραηλινούς, σφαγείς του Παλαιστινιακού λαού, φουντώνει και διευρύνεται. Βομβαρδίζουν στα τυφλά τους λαούς του Ιράν και του Λιβάνου δολοφονώντας παιδιά που τα χαρακτηρίζουν παράπλευρες απώλειες.
Τα προσχήματά τους;
α) Να απαλλαγούν οι Ιρανοί από τους Μουλάδες που τους «βασανίζουν» 47 χρόνια τώρα.
β) « Να εκλείψει ο κίνδυνος αφανισμού του Ισραήλ» το οποίο με το δικαίωμα τάχα της αυτοάμυνας κατέσφαξε πάνω από 60.000 Παλαιστίνιους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία παιδιά γυναίκες και ηλικιωμένοι.
Ο πραγματικός λόγος;
Ο πλούτος της περιοχής και οι δρόμοι μεταφοράς της ενέργειας στον ανταγωνισμό των ΗΠΑ με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.
Οι πρόθυμοι να βοηθήσουν;
Αν και δισταχτικά, μέρα με τη μέρα αυξάνονται.
Η χώρα μας;
Με ευθύνη της Κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων από τους πρώτους. Μετά την Ουκρανία τώρα και στη Μ Ανατολή. Φρεγάτες, αεροπλάνα και έμψυχο υλικό στην υπηρεσία των σφαγέων καθιστώντας μας στόχο των αντιπάλων τους. Η Κύπρος βρίσκεται ήδη σε συναγερμό. Τα επιχειρήματα της κυβέρνησης, για τη συμμετοχή της στη σφαγή, προσαρμοσμένα στην αισχρή προπαγάνδα των φονιάδων των λαών. Τα παπαγαλάκια την αναπαράγουν και την εκλαϊκεύουν καθημερινά προσπαθώντας να μας πείσουν για το «δίκιο» των ιμπεριαλιστών. Η επική ανακοίνωση για την επιστροφή του Κίμωνα μετά από 2.500 χρόνια στην Κύπρο δίνει και παίρνει. Χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να κρύψουν την πραγματικότητα. Ο,τι δηλαδή, οι φρεγάτες και τα αεροπλάνα πήγαν στην Κύπρο για να προστατέψουν τη βάση των Βρετανών, ορμητήριο των ιμπεριαλιστών ενάντια στους λαούς της περιοχής. Αυτούς βοηθούν και όχι τον κυπριακό λαό που έχει πικρή γεύση από βοήθειες.
Είχα την ατυχία να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην Κύπρο και να μπλέξω με την εισβολή των Τούρκων το 1974. Θυμάμαι με τι λαχτάρα και αγωνία περιμέναμε όλοι, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, βοήθεια από τη μητέρα πατρίδα.
Λέγαμε μεταξύ μας: «Τώρα θα έρθουν τα φάντομ και τώρα θα έρθουν τα φάντομ… αλλά μάταια! Στις 20 Ιούλη τα μεσάνυχτα πέρασαν πάνω από το σημείο που βρισκόμουν επιβατηγά αεροπλάνα και είδα ένα να πέφτει φλεγόμενο κοντά στο αεροδρόμιο. Εκεί κοντά ήταν ένα αντιαεροπορικό της ΕΦ που «έβαλε.» Νομίσαμε πώς ήταν τούρκικο αλλά όταν ξημέρωσε μάθαμε πώς ήταν δικό μας, ένα από τα 14 με την κωδική ονομασία ΝΙΚΗ που ήρθαν από την Κρήτη. Ευτυχώς που το πεντάδυμο έπαθε εμπλοκή και δεν είδαμε τα χειρότερα. Πετούσαν χαμηλά με σβηστά φώτα, οπότε ήταν πολύ εύκολοι στόχοι.
Πώς έγινε αυτό; Άργησε να έρθει το σήμα μας είπαν! Η αλήθεια όμως ήταν πώς οι διαβιβάσεις ήταν μπλοκαρισμένες από τους ισχυρούς συμμάχους μας!!!
Στις 24 Ιούλη αποκαταστάθηκε η «Δημοκρατία» και τους «εθνοσωτήρες» που είχαν αποσύρει την ελληνική μεραρχία από την Κύπρο, με απαίτηση των Αμερικανών και στις 15 Ιούλη έκαναν το πραξικόπημα, διαδέχτηκε ο «εθνάρχης» που κατέφτασε από το Παρίσι. Πάνω στην κουβέντα τι θα κάνουμε με την Κύπρο; Η απάντησή του ήταν: « Η Κύπρος κείται μακράν». Σήμερα οι πολιτικοί του απόγονοι την έφεραν «πλησίον» για να δικαιολογήσουν την εμπλοκή μας στον πόλεμο. Και εδώ διαπιστώνουμε πλήρη σύμπνοια όλων των αστικών κομμάτων με την Κυβέρνηση.
Όμως ο λαός δεν τους πιστεύει και σύντομα θα τους στείλει τον λογαριασμό!!! Αισθάνεται βαθιά προσβεβλημένος που τον κάνουν στόχο αλλά και θύτη άλλων λαών.
*Κώστας Δρόσος, πολεμιστής Κύπρου 1974, βραβευμένος με μετάλλιο εξαίρετων πράξεων από το ΥΠΕΘΑ και προταθείς από τον Διοικητή της 21ης ΕΑΝ Κύπρου για Πολεμικό Σταυρό επ’ ανδραγαθία, που…αναμένεται!
