Της Τάνιας Παληκαρώνας*
Στις 28 Φλεβάρη ο “ειρηνοποιός” Τραμπ, σε συνεργασία με τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου εξαπέλυσαν νέα επίθεση, κατά του Ιράν. Ποια ήταν η δικαιολογία αυτή τη φορά;
Μήπως το ότι επιτέθηκε πρώτο το Ιράν; Όχι βέβαια, αν και κάποιος που παρακολουθεί τις εξελίξεις μέσα από τα συστημικά ΜΜΕ, θα μπορούσε εύκολα να καταλήξει σ’ αυτό το συμπέρασμα!
Μήπως τότε γιατί το Ιράν έχει στην κατοχή του πυρηνικά όπλα; Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα δεδομένα (Μάρτιος 2026) από τον ΟΗΕ καθώς και το Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), το Ιράν δεν κατέχει πυρηνικά όπλα, παρά μονάχα ένα πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Είναι εν τω μεταξύ τραγελαφικό το γεγονός ότι οι δύο χώρες που βομβαρδίζουν το Ιράν έχουν στην κατοχή τους πυρηνικά όπλα!
Μήπως τότε για τα δικαιώματα των γυναικών και γενικότερα του Ιρανικού λαού, τα οποία καταπατώνται από το θεοκρατικό κράτος του Ιράν; Αυτή κι αν είναι αστεία δικαιολογία όταν μάλιστα από τα πρώτα χτυπήματα των ΗΠΑ-Ισραήλ ήταν ένα σχολείο θηλέων, δολοφονώντας 165 νέα κορίτσια! Για να μην σχολιάσουμε το γεγονός ότι ο ίδιος ο Τραμπ έχει εξαπολύσει ανελέητο ανθρωποκυνηγητό μέσα στην Αμερική κατά οποιουδήποτε έχει σκούρο χρώμα ή δεν μιλά καθαρά αμερικάνικα, αλλά ακόμα και εναντίον όσων τολμούν να τους υπερασπίζονται! Ταυτόχρονα, ο έτερος επιτιθέμενος, το Ισραήλ, είναι ένα κράτος απαρτχάιντ, καταπατώντας εδώ και δεκαετίες τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, αλλά και του ίδιου του λαού του.
Επειδή όλες αυτές οι δικαιολογίες εύκολα πέφτουν στο κενό, είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται απλά για μια ραγδαία κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, για να προωθηθούν με πολεμικά μέσα οι στόχοι των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ, σε μια περιοχή που τα δικά τους σχέδια κοντράρονται με αυτά της Κίνας και της Ρωσίας, μιας και το Ιράν αποτελεί το χερσαίο τμήμα του κινέζικου δρόμου του μεταξιού (ανταγωνιστικός του ινδικού δρόμου), ενώ είναι από τους βασικούς προμηθευτές πετρελαίου της Κίνας και διατηρεί σημαντικές γεωπολιτικές σχέσεις με τη Ρωσία. Οι δρόμοι μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων χαράσσονται με το αίμα των λαών. Ξεκίνησε με τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, ακολούθησε η χερσαία εισβολή στο Λίβανο, είχαμε την αλλαγή του καθεστώτος στη Συρία και τώρα η επίθεση στο Ιράν.
Αυτός ο πόλεμος δεν είναι του ελληνικού λαού. Συμφέρον του λαού είναι να δυναμώσει παντού η πάλη ενάντια στις αιτίες και τους πραγματικούς ενόχους του ιμπεριαλιστικού ολέθρου. Ο ελληνικός λαός πρέπει να απαιτεί να απεμπλακούμε από κάθε συμμετοχή, είτε υποστηρικτική είτε ακόμα και ενεργή αν προκύψει. Να ξεκουμπιστούν οι βάσεις του θανάτου. Να επιστρέψουν τα τμήματα των ενόπλων δυνάμεων και τα μέσα που βρίσκονται εκτός συνόρων. Να γυρίσουν ασφαλείς στα σπίτια τους όλοι οι εργαζόμενοι που βρίσκονται στις εμπόλεμες περιοχές. Να διακοπεί κάθε στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Δε θα πρέπει να υπάρχει καμιά εμπιστοσύνη στις στρατηγικές της κυβέρνησης που μας εμπλέκει όλο και πιο βαθιά στον όλεθρο, όπως και καμιά εμπιστοσύνη στα κόμματα που στηρίζουν ή ανέχονται τη συγκεκριμένη πολιτική.
Δε θέλουμε να συνθλιβούμε στις μυλόπετρες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών τους.
*Τάνια Παληκαρώνα, Ακτινοφυσικός 401 Γενικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο Αθηνών (ΓΣΝΑ)
