Νομοσχέδιο «Ενεργή Μάχη»: Ενταγμένο στην πολεμική προετοιμασία και στην πολιτική παράδοσης των δασών στο κεφάλαιο
Το νομοσχέδιο «Ενεργή Μάχη» του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, που αφορά δασικές πυρκαγιές και λοιπές φυσικές καταστροφές, συζητείται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής.
Παρότι το νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως βήμα στην πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών, σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες προστασίας των δασών, αλλά υπονομεύει την ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων. Μάλιστα η κυβέρνηση μέσω του συγκεκριμένου νομοσχεδίου προχωρά στην παραπέρα διάσπαση της πρόληψης από την καταστολή, αφού εντάσσει στις αρμοδιότητες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας σχεδόν το σύνολο της πρόληψης, αποκόπτοντάς την από την ολοκληρωμένη διαχείριση των δασών.
Επίσης, το νομοσχέδιο κινείται στο πλαίσιο της πολεμικής προετοιμασίας της Ελλάδας και της υλοποίησης των σχετικών αποφάσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
Η «ανθεκτικότητα» εξυπηρετεί τους στόχους του ΝΑΤΟ
Την απόσυρση του νομοσχεδίου ζήτησε ηειδική αγορήτρια του Κόμματος Διαμάντω Μανωλάκου, τονίζοντας ότι το ΚΚΕ θα το καταψηφίσει γιατί εντάσσεται στην πολεμική προετοιμασία και σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζει την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιπυρικής προστασίας με επίκεντρο την πρόληψη.
«Αντί για την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του Πυροσβεστικού Σώματος, με αποχαρακτηρισμό του από Σώμα Ασφαλείας, προωθείται η παραπέρα στρατιωτικοποίησή του, δηλαδή η προετοιμασία του για την εμπλοκή του στα σφαγεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων με την ολοκληρωτική ένταξη της πολιτικής προστασίας στο πλαίσιο της λεγόμενης εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ», εξήγησε.
Η Δ. Μανωλάκου υπογράμμισε ότι στο νομοσχέδιο πουθενά δεν προωθείται η κάλυψη των τεράστιων αναγκών της Δασικής Υπηρεσίας και του Πυροσβεστικού Σώματος με μόνιμο προσωπικό. Επίσης, προωθείται η ελεγχόμενη καύση για τη μείωση της διαθέσιμης καύσιμης ύλης, μια τακτική που μετατρέπεται σε γενικευμένη μορφή αποσπασματικής και αναποτελεσματικής αντιπυρικής προστασίας, γεγονός που έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις επιστημόνων δασολόγων.
Ακόμα, κατήγγειλε την κυβέρνηση που με το νομοσχέδιο προσπαθεί να ενσωματώσει λαϊκές δυνάμεις στην πολεμική προετοιμασία και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στο πλαίσιο της εθελοντικής στράτευσης.
Τα δάση μετατρέπονται από κοινωνικό αγαθό σε κερδοφόρα διέξοδο για τους ομίλους
Η βουλευτής του ΚΚΕ τόνισε πως η συνολική κατεύθυνση αυτής της πολιτικής μετατρέπει τα δάση και το φυσικό περιβάλλον από κοινωνικό αγαθό σε κερδοφόρα διέξοδο για τους επιχειρηματικούς ομίλους, δημιουργώντας νέες καταστροφές και παραπέρα υποβάθμιση. Ειδικότερα για την προδιαγεγραμμένη καύση που προβάλλεται ως μορφή πρόληψης, σημείωσε ότι δεν εξυπηρετεί την πραγματική προστασία των δασών αλλά περισσότερο θυμίζει ασκήσεις εκκαθαριστικών επιχειρήσεων σε πολεμικές συνθήκες.
«Η πολιτική αυτή δεν εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες προστασίας των δασών, υπονομεύει την ολοκληρωμένη διαχείριση και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων» επισήμανε, προσθέτοντας ότι «η ελληνική δασική πολιτική γίνεται καθημερινά όλο και πιο δασοκτόνα, με τις ανεμογεννήτριες να τεμαχίζουν βουνά και να διασπούν τη συνέχεια των δασών και προστατευόμενων περιοχών, να συμβάλλουν στην ένταση των πλημμυρικών φαινομένων και την παράσυρση εδαφών. Με το πρόγραμμα ANTINERO να διαλύει εδάφη για να επιταχύνει τη διάβρωση με την εκχώρηση της διαχείρισης των δασών σε ξυλοβιομηχανίες και ξυλέμπορους, με τη Δασική Υπηρεσία απαξιωμένη και τους δασικούς υπαλλήλους ουσιαστικά αποκλεισμένους από τη διαχείριση και προστασία των δασών».
Σημείωσε ότι «η ασκούμενη πολιτική συνιστά ένα κοινωνικό και περιβαλλοντικό έγκλημα, καθώς διατηρεί όλο το αντιδασικό νομικό πλαίσιο, η ύπαρξη του οποίου ευνοεί και νομιμοποιεί τους αποχαρακτηρισμούς και την αλλαγή χρήσης των δασών και των δασικών εκτάσεων υπηρετώντας την εμπορευματοποίηση της δασικής γης. Υλοποιεί την καταστροφική δασική πολιτική ακολουθώντας οδηγίες του ΣΕΒ και των τραπεζών, εξασφαλίζοντας ένα νομικό πλαίσιο για τις fast track άδειες, τις κατά παραγγελία περιβαλλοντικές μελέτες για αποχαρακτηρισμούς προστατευόμενων περιοχών».
Καταλήγοντας τόνισε ότι «αυτός ο δρόμος ανάπτυξης, με κριτήριο την κερδοφορία των ομίλων, την αντίληψη κόστους – οφέλους και τους νόμους της αγοράς, καθορίζει τη διαχρονικά ασκούμενη πολιτική όλων των αστικών κυβερνήσεων που αντιμετωπίζουν το περιβάλλον και ως πεδίο άσκησης για την πολεμική προετοιμασία, εκτός από διέξοδο στα κερδοφόρα σχέδια ομίλων ως πηγή άντλησης πρώτων υλών, ως χώρο απόρριψης των απορριμμάτων».